Voorouderverering

In geen enkel opzicht is de dood in staat de band te verbreken met de gestorvenen.

Doden zowel als de levenden blijven deel uit maken van het geslacht.

Daarom bezit iedere familie een klein schrijntje (kistje) waar de voorouder tabletten staan opgesteld, waarin hun geesten huizen. Op het tablet “Meestal een houten plankje “ daar staan naam, het geboorte jaar en de sterfdatum van de overledenen op.

Deze tabletten vinden we heel vaak in de Chinese tempels die we bezoeken, waar de nabestaande een donatie betalen voor het onderhoud van de tempel.

Sommige families behouden het tablet thuis waar dagelijks wierook wordt geofferd.

Voor de Chinees is de dood niet het schrikbeeld. Wat het voor vele moderne westerse mens is.

Geboorte, leven en dood, vormen voor hen een, logische gang van zaken; na de dood gaat het leven verder in een andere vorm. Vandaar dat men zich innig verbonden blijft voelen met de voorouders en men dit in stand houd met het brengen van offers.

Het is beslist geen aanbidden van de voorouders, wat nogal eens gedacht wordt.”Het blijft vereren”

Het verwaarlozen van je voorouders is een onvoorstelbaar kwaad.

Bij de begrafenis (soms crematie) worden er allerhande dingen meegegeven, om de dode in het hiernamaals een aangenaam leven te waarborgen, in overeen komst met zijn stand en afkomst.

Eeuwen geleden werd er natuurlijk ook geofferd, eten, drinken, wapens met paarden en gedode dienaren, deze menselijke offers werden al afgeschaft 220 jaar v Christus.

Tegenwoordig, zoals je kunt zien  in, Malacca, Penang en vele andere plaatsen in Maleisië, meestal in de nabijheid van Chinese tempels, zijn er winkels waar je allerlei producten van papier-maché kan verkrijgen, om te offeren.

Deze producten bestaan uit, auto’s, (Mercedes) kappersets, computers, huizen, telefoons er is een enorme verscheidenheid  en niet te vergeten geld. Eigenlijk alles wat wij hier in ons aardse bestaan gebruiken.

Bij bepaalde gelegenheden worden er nog steeds offerandes  en diensten gehouden.

Een zeer belangrijke dag is de Ching Ming dag waarop alle families naar de begraaf plaatsen. gaat om er te offeren en een pick nick te houden, samen met de voorouders.

Copy write © 2009 Bert Peters All Rights Reserved.

Continue reading →

Chinees Familie leven.

In onze westerse wereld zijn we al heel trots dat we met een stamboom, een aantal generaties terug kunnen gaan, om te weten wie je overgrootouders waren. Maar weinig westerse families kunnen eeuwen terug gaan en weten waar hun voorvaderen vandaan kwamen.

Bijna alle Chinese families kunnen op een naam eeuwen terug in de historie van hun voorvaderen. De oorzaak hiervan , is afkomstig van de boeren, die leefde van geslacht op geslacht op een zelfde plek en leverde mondeling de namen van de voorvaderen aan hen die na hen kwamen.

Het “Gezin “is een ruimer begrip in China.

Wij noemen een gezin: De ouders met hun kinderen.

In China komen daar de grootouders plus broers en zusters bij.

Er wonen naar onze westerse begrippen, verscheidene gezinnen in een huis.

Het hoofd van een Chinees gezin is de stamvader, Zijn zoon volgt hem in de regel op.

Oudere mensen genieten een hoog aanzien.

In een familie gemeenschap is het noodzakelijk,  dat de familie één hecht geheel is en dat iedereen daaraan meewerkt.

Voorouder verering is een machtig wapen om het geheel te beschermen, met daarnaast het Confucianisme om er geestelijke waarde aan te geven.

Confusius heeft de menselijke verhoudingen uiterst zorgvuldig omschreven.

Als ieder mens de juiste plaats inneemt en zijn rechten en plichten op de juiste wijze opvat,

Is er vrede in het land.

Laat de heerser de heerser zijn.

De minister de minister.

De vader de vader.

De zoon de zoon.

Dan zullen ook de juiste vorm van de menselijke liefde kunnen bloeien:

De ouders zullen vriendelijk zijn.

De kinderen zullen hun ouders liefhebben zo ook hun broeders en zusters.

Gehuwde paren zullen elkander trouw zijn.

Tenslotte groeit uit deze vorm van liefde in het gezin,de liefde voor de gemeenschap.

Copy write © 2009 Bert Peters All Rights Reserved. 

Wat  is Feng Shui ?

Feng shui is een oude wetenschap die 3500 jaar terug gaat in de tijd.

De beoefening van Feng Shui is geworteld aan de kosmos. Alles op aarde wordt volgens deze leer ingedeeld in vijf elementen, vuur, metaal, aarde, hout en water. Alles heeft  positieve of negatieve energie. Deze energie wordt Chi genoemd een bloemrijkere omschrijving is “de adem van de draak, die voorspoed en geluk brengt aan wie er door omhult wordt”.

Fung Shui betekent letterlijk,” Wind en Water “.

Een waas van Mystiek hangt er altijd rond de beoefening van Feng Shui, toch is Feng Shui niet zo mysterieus als men wel denkt.Om meer te weten te komen over Feng Shui zijn er talloze boeken te koop die over deze cultuur een duidelijke uitlag kan geven.

Toch wil ik hier een simpele uitleg geven, wat beslist niet kompleet is en veel achtergrond informatie nodig is om Feng Shui in je eigen leven te kunnen toepassen. Ik behandel dit onderwerp, omdat alle handelingen, voorwerpen, planten en alles wat er in de kosmos leeft en gebruikt wordt. Volgens Chinese begrippen is Fung Shui het systeem voor voorspoed en geluk. Feng Shui is het systeem hoe richt ik mijn huis of  kantoor in. Op welke plaats laat ik het bouwen, of waar staat het alreeds, zodat het functioneel is en voorspoed kan brengen.

Singapore

Singapore is een van de voorbeelden, alle belangrijke gebouwen, zoals bank en gebouwen die

van economisch belang zijn , worden in bepaalde vormen en plaatsen gebouwd.

Het is verwonderlijk hoe Singapore een ongeëvenaarde economische groei beleeft.

Een kleine stadstaat  geleid door een in Cambridge opgeleide Lee Kuan Yew die de staat  tot het succes voerde waar het nu is.

Volgens veel Feng Shui beoefenaars in Zuid Oost Azië is de welvaart even zeer het gevolg van, Feng Shui als van een geniaal leiderschap.

Het is alom bekend dat Premier LeeKuan Yew verschillende Feng Shui technieken toepaste om de economische groei nog meer te stimuleren.

Lee had een nauwe band met de beste Feng Shui meester ter wereld.

In de jaren tachtig toen Singaporese economie in een dip terecht kwam, wende een bezorgde Premier zich  tot zin Feng Shui meester. Uiteindelijk werd er besloten om de belasting plaatjes voor de wegen belasting in de Pakua vorm

Continue reading →

Tropenleven

Het tropen leven is heerlijk, maar heeft soms zijn mindere kanten,

“zoals”

Je gaat heerlijk op een warme avond, hoewel bewolkt, de straat op en maakt een wandeling langs de markt. Er is iedere dag een avondmarkt de pasar malam zoals ze dat hier in Maleisie noemen. Bij de foodstalletjes is het goed en goedkoop eten, je besteld bij een stalletje een gerecht en je gaat op het grote plein zitten aan een tafeltje waar een serveerster komt om de bestelling voor een drankje op te nemen. Laat ik vandaag eens gezond doen en bestel een annanas sapje, vers klaar gemaakt, zijn weer vitamine.

Nadat ik mijn zoet/zure vis gerecht met gestoomd rijst heb verorberd, vervolg ik mijn weg langs de markt. Wat me opval is dat het op veel plaatsen donker is en de kramen het licht hebben uitgelaten. Tot ik op een plaats sta waar het licht brand en het stikt van de vliegende mieren. Ja ik herinner het me weer, eens per jaar hebben we een plaag van deze insecten, een periode dat ze hun vleugels verliezen en kruipend verder door het leven gaan. Werkelijk een plaag, geen duizenden insecten, maar miljoenen en ze komen allemaal op het licht af.

Ik koop nog wat bij de supermarkt en ga met een taxi terug naar huis.

Bij het complex waar ik woon, zit het vol met deze insecten en kan de lift niet in, de lift is al bezet met honderden van die beesten en ik voel me niet geroepen om tussen hen in te gaan staan. Dan de trap maar, ook hier is geen doorkomen aan. Ze zitten overal, op je kleding, in je haar, ze doen wel niets maar ik heb het niet zo op insecten.

Boven gekomen vlucht ik snel mijn huis in, gelukkig heb ik het licht uit gelaten en ben zonder beesten binnen, he he.

Binnen gekomen loop ik eerst door naar de kamer waar de computter staat en start hem alvast, om zo te kijken of er nog e mails zijn gekomen uit Nederland. Intussen ga ik koffie zetten, in Nederland zou men zeggen “daar ben ik wel aan toe”.

Met een beker koffie in mijn hand loop ik de kamer weer in waar de computter staat en wat zie ik, honderden insecten vliegen rond en vallen op de grond. Waar komen die vandaan, ramen en deuren zijn dicht. Helaas in de tropen is je huis niet zo geisoleerd als in Nederland en de insecten kruipen door alle kieren en gaten. Ik ren terug naar de keuken en gewapend met een bus insecticide ga ik ze te lijf. Snel doe ik het licht uit en sluit de computter af, deur dicht, ik wil ze niet verder in mijn huis.

Dan maar een film kijken en start de dvd speler en doe een lampje aan. De film is nog niet begonnen of ook hier heb ik de insecten rond vliegen. Weer met mijn spuitbuis aan de gang, ik kan niet blijven zitten in deze lucht want dan lig ik zo naast de insecten.

Ik vlucht de slaapkamer in en kan geen licht meer aandoen anders dan heb ik ze hier ook.

Er zit niets anders op om maar naar bed te gaan, hoewel het pas 9 uur ‘savonds is.

Volgende morgen kom ik op en zie de woonkamer bezaaid met vleugeltjes, ook in de computter kamer, alleen vleugeltjes, waar zijn de insecten zelf. Moeten toch dood zijn van mijn spuitbus.

Heb je wel een vleugeltje geveegd, probeer het maar eens met veertjes.

Kan natuurlijk de stofzuige nemen, maar daar zit nog een enorme spin in.

Ja zo is tropenleven

          Jungle gevoel

Taman Negara, het national park van Maleisie, een oase van rust en natuur.

Bij aankomst word ik met mijn groep verwelkomd, door de staf van het hotel. Die verwelkomming bestaat uit een muziekale serenade.

Met muziek instrumenten van hout en bamboe, waarbij gezongen word.

Ja zo word je niet iedere dag verwelkomd.

Koude handdoekjes worden uitgedeeld, heerlijk verfrissend in een heet en zeer vochtig klimaat, waar als je niets doe al de transpiratie druppels van de voorhoofd vallen en je heb gelijk een natte rug.

Ja, je wild naar het oerwoud, dan moet je er maar wat voor over hebben.

Met mijn welkoms drankje loop ik naar de receptie en check in voor mijn groep.

Intussen dreunen de troms door, vogels fluiten in de hoge bomen en de cicade insect met zijn schelle geluid, maakt het compleet, je krijgt echt het jungle gevoel, ver van de drukke steden en de snelwegen.

Mijn kamer is een leuk klein huisje met twee bedden, een airco en een douche, Jungle oke, maar een beetje luxe is toch wel prettig, inplaats van slapen in een tentje onder een muskieten net, en je je behoefte moet doen tussen het struikgewas.

Iets wat me nou niet echt aantrekt, er zal een slang zitten in dat struik gewas, als jij je broek net naar beneden doe, moet er even niet aandenken.

We zijn met boten aangekomen, een tocht van ruim 2 uur over de rivier, in een simpele houten longboot,  hoewel dit niet de eerste keer is dat ik naar Taman Negara gaat, is dit voor mij atijd een avontuur, keer op keer. Wilde buffels liggen aan de oevers, in het water, af te koelen, in de bomen zie je apen en in de rivier een zwemd een varaan. Links en rechts bomen en struiken, alleen maar groen, groen in zoveel kleur-schakeringen en daar door heen stroomd de bruine rivier

.

Na een heerlijke douche ga ik naar buiten, het word al donker en een nieuw orkest van nachtdieren beginnen aan hun concert. Kikkers, insecten en andere dieren zijn ontwaakt. Een wild zwijn zoekt zijn plaats op voor de nacht, die gaat lekker slapen, ook de apen hebben hun plaats gevonden en je ziet er geen een meer.

Tijd voor mij om te gaan dineren, een heerlijk buffet staat klaar in het restaurant, keus genoeg. Aan het tafeltje wat ik heb uitgezocht, heb ik een schitteren zicht op de rivier met aan de overkant drijvende restaurantjes. Een op benzinevaten gebouwd vlot, met daarop een huisje wat dienst doe als keuken en op de rest van het vlot is het terras.

Simpel, doeltreffend, goedkoop en het werkt.

Het bufet is uit nodigend, maar ik besluit toch, nadat ik mijn bier heb opgedronken, om te gaan eten bij een van de  drijvende restaurantjes.

Lia’s restaurant is de populairste en het is er druk.

Als ik de kaart krijgt staan er 150 verschillende gerechten op.

Ik bestel, groente soep, pataya fried rijst en een pannenkoekje toe, heerlijk.

Als ik in de simpele keuken kijk, zie ik drie kookpitten en veel potten en pannen.

Hoe krijg ze het voor elkaar, om voor twintig gasten daar in z;n primitieve keuken, te koken voor ons allen en diverse gerechten. In Nederland hebben we de prachtigste luxe keukens en wat word er het meest gebruikt, de magnetron, voor kant en klare maaltijden, die uit de supermarkt komt

Ik reken af ,wat!!!! tien ringget, dat is iets meer dan twee euro voor z’n kostelijk maal.

Na mijn verbazing vaar ik met de boot weer over, om mijn huisje weer op te zoeken en in een koele nacht ( airxco staat aan) te gaan slapen, terwijl het jungele orkest doorspeeld.

Ja dat is Jungle, in ieder geval, voor mij dan.

Copy write © 2007 Bert Peters All Rights Reserved.

                                       Huwelijksreis

Deze reis heb ik een stel die op huwelijks-reis zijn en de verse bruidegom is best wel een grappenmaker.

Nou heb ik daar zelf nooit problemen mee en ik geef veelal wel tegengas, als de gasten me uit mijn tent willen lokken.

Zo ook een paar dagen geleden toen we in Taman Negara waren.

Midden in de jungle, waar natuurlijk veel enge beesten zitten, zoals onder andere de nodige insecten. Voor de meeste gasten niet echt een pretje, ze willen naar de jungle, maar zijn doodsbang.

Om circa elf uur ’s avonds word er op mijn deur geklopt, ik word wakker, was net in dromenland. Onze bruidegom staat aan mijn deur. Bert er is een King Cobra op het dak.

Om deze tijd gaat de bar van het hotel dicht, en ik denk dat ze terwijl ze naar hun eigen huisje terug lopen, een grap met mij uit willen halen. Ik roep terug, nou ga maar lekker slapen, die blijft wel liggen, ik zie je morgen wel.

Enige tijd later word er weer op mijn deur geklopt, ik kom uit bed, sla een handdoek om en open de deur. Daar staat m’n bruidegom weer. Ik doe geen licht aan, anders heb ik die insecten binnen. Bert er zit een slang op dat dak. Ja ja, ga nou maar lekker slapen, geef ik weer als antwoord. Ineens zie ik dat het de bruidegom niet is, er staat een andere man en zie een vrouw in het licht van de lantaarn paal staan. Dan realizeer ik me, dat het geen grap is en zie dat er bij ons bruidspaar een enorme King Cobra op hun dak ligt, die tussen de dakpannen naar binnen wil. Ik kleed me vlug aan en ga naar buiten.

Ons bruidspaar heeft een andere kamer gekregen ze mogen beslist niet in hun oude kamer blijven.

Een King Cobra van ruim drie meter en ontzettend giftig, is niet een pretje als je die in je kamer tegen komt.

Intussen staan er de nodige gasten te kijken, naar dat enorme beest en een van de gasten neemt foto’s, dit is iets voor de krant, zelden zie je z’n enorme Cobra.

Na verloop van tijd wordt de slang gevangen, ze stoppen hem in een grote zak, om Cobra de volgende morgen dieper in de jungle weer vrij te laten.

Ik bied me verontschuldegingen aan, sorry ik dacht echt dat je een grap wilde uithalen met me.

Ja dat heb je als je altijd grappen uithaald, als er dan echt iets is, geloofd niemand je meer.

Niemand in dit resort heeft ooit z’n grote Cobra gezien.

Na zoveel opschudding kan ik eindelijk weer gaan slapen.

En ons bruidspaar is weer samen, zonder slang.

Copy write © 2007 Bert Peters All Rights Reserved.

Vaderdag    

Vaderdag, ja die is weer voorbij, deze dag word wereldwijd gevierd.

Ook hier in Malaysia, een dag dat er aan vader wordt gedacht.

Vaders, Schoonvaders, Opa’s krijgen op deze dag, een groet, een zoen, een pakkert.

Om vaders te laten zien dat ze kinderen hebben.

Fijn dat er een dochter is die er aan denkt en me ’s morgens een lief smsje stuurd.

Kado is niet belangrijk en ik wil zelf niet eens een kado.

De gedachte dat er aan je gedacht word, dat is wat waard.

Beter een smsje dan niets.

In Nederland praat iedereen over integreren van onze buitenlanders en bekritiseren we de mensen, die elkaar opzoeken, zoals de Turken met Turken, Marokanen met Marokanen en de diversen andere bevolkings groepen, die in Nederland een nieuw leven hebben opgebouwd. Vrouwen met  een hoofddoek wordt niet echt geaccepteerd en geeft nogal eens problemen, als ik zo de  nieuwsgaring van Nederland bekijk. Waarom, vraag ik me dan af. Oke, een burka is iets teveel van het goede , zeker met oog op de veiligheid. Een vrouw helemaal verpakken en de man kan doen waar hij zin in heeft, kan ik niet echt goedkeuren. Vrouwen onderdrukken en dom houden, staat nergens in geen ene religie beschreven.

Nu woon ik al een aantal jaren in een land, waar alleen maar gemixte bevolking van, Malay, Chinezen, Indiers, Arabieren en ook Europeanen leven. De moslim vrouwen lopen hier echt niet achter hun man aan en hebben wel degelijk wat te vertellen. Veel moslim vrouwen hebben hier een hoge functie bij de overheid, het ministerie, of bij bankwezen. Deze vrouwen dragen hun hoofddoek met veel flair en zien er zeer charmant uit.

Moslim ouders stimuleren hun kinderen hier, zowel zoon als dochter om naar de universiteit te gaan om zodoende een beter bestaan op te kunnen bouwen en een rijker leven te hebben.

Iedereen heeft respect voor elkaar en elkanders geloof. Maleisie, eigenlijk een moslim land, maar waar religies vrij zijn. Iederen spreekt zijn eigen taal onder elkaar, heben hun eigen feestdagen. Ieder behoudt zijn eigen gebruiken, zoals kleding, eetgewoonte en hun gerechten. Kinderen gaan naar diversen scholen. Een Moslim, een Chinees, Hindu, Christen, ieder heeft zijn eigen school, waar ze onderwijs krijgen in hun eigen taal en gebruiken. Iedereen leert op school wel de Maleisische voortaal, Bahasa Malay en Engels.

Feestdagen worden met elkander gevierd. Als het een Moslim feest, zoals Hari Raya , is iedereen maar dan ook iedereen, zoals de Chinezen, Hindoes, Christen en mensen,  die geen geloof hebben vrij.

Met Chinees nieuw jaar is iedereen vrij, kerstmis is iedereen vrij, Hindoe nieuwjaar iedereen is vrij. Ja er zijn veel vrije dagen in Maleisie en leven vreedzaam naast en met elkaar en respecteren elkanders tradities.

Nederland roept wel luid, de buitenlanders moeten zich aanpassen naar onze gewoontes,

Waarom? Wanneer er een paar gezinnen zouden wonen, maar haast de helft van de Nederlandse bevolking zijn buitenlanders.

Nederlanders, die hier wonen zijn aangesloten bij een Nederlandse club, die in stand wordt gehouden door de Nederlandse ambassade. Koninginnedag, die hier door de Nederlanders, uitgebreid wordt gevierd, het zogenaamde Oranje gevoel, dit is nog een groter feest dan ze in Nederland zouden vieren.

Ja en ik zelf maak hier heerlijke erwtensoep, een verademing na alle rijst en mie-gerechten, die je hier kunt kopen. Oke, erg lekker, maar een hollandse pot is ook niet te versmaden.

Wat dacht je van boontje met aardappelen en draadjesvlees mmmmm. Ja over integreren gesproken. Nederlanders doen er in het buitenland ook niet aan mee en zoeken elkaar ook op in de Nederlandse club, niet alleen in Maleisie, maar overal ter wereld. En de Nederlanders hebben commentaar, dat de diversen bevolkings groepen bij elkaar en met elkaar leven en hun eigen cultuur blijven behouden in plaats dat ze een Hollandse cultuur aannemen en een Hollandse pot eten.

Integreren, hoezo, waarom?

Copywrite © 2007 Bert Peters All Rights Reserved.

Zeven uur wake-up call en vertrekken om half negen, iedereen is keurig op tijd, zelfs de bellboy met de koffers, is op tijd.

We rijden de stad uit en hebben geen last van file, volop file op de rijbaan die de stad in gaat, dat is Kuala Lumpur, altijd file.

Na ’n uur stoppen we voor koffie, als je met een groep Nederlanders op pad bent, moet je koffie drinken, lunch zou je nog over kunnen slaan, maar koffie, nee. Het is wel geen Hollands bakkie, maar koffie is heilig, voor de meeste gasten.

Na een rubber plantage te hebben bezocht en gedemonsteerd is, hoe mensen rubber tappen en hoeveel bomen (circa 350 per dag), ze moeten bewerken om rubber te krijgen, komen we in Kuala Temberling aan, vanwaar we de Temberling rivier op moeten varen om in Taman Negara te komen. Voor we de boten instappen, nog even naar toilet, anders moeten we met kontje overboord en niet iedereen wil met de billen bloot.

We zitten twee aan twee in een houten longboot, plat op onze kont, sommige hebben een opblaas kussentje bij zich, maar als blijkt, dat die lek is, zit je toch hard.

Ik zit achterin en heb een goed zicht over veertien man, die na anderhalf uur al aardig gaan zitten draaien en niet meer weten hoe ze moeten zitten, er wordt eens van plaats gewisseld en sommige vallen even in slaap. Dan zie ik een van de twee mannen, die voor in zitten, graaien onder het zijl, waar de tassen staan. Er komen pakketjes met rode regenjasjes te voorschijn, die zijn voor de dames die achter hun zitten. Het word een heel geworstel om die dunne dingen aan te krijgen. Met de wind niet echt makkelijk, het is nog stralend weer, echter deze gasten hebben een donkere wolk gezien en verwachten regen. Er valt geen druppel. We varen het eerste resort voorbij, na 2 uur, en ik zie aan de reactie van de gasten dat ze denken, ha we zijn er,”nee dus” dat valt tegen.

Na twee en een half uur en met houten billen komen we aan in Taman Negara.

Na het dinner, gaan zestien gasten mee met de wandeling, op zoek naar insecten en slangen, of ze deze vinden, dat hoor ik morgen wel.

Copywrite © 2007 Bert Peters All Rights Reserved.